
ملکالشعرا بهار
محمدتقی بهار ملقب به ملکالشعراء بهار، شاعر، ادیب، سیاستمدار و روزنامهنگار ایرانی است. او در سال ۱۲۶۳ هجری شمسی در مشهد متولد شد. مقدمات و ادبیات فارسی را نزد پدر خود ملکالشعراء صبوری آموخت و برای تکمیل معلومات عربی و فارسی به محضر «ادیب نیشابوری» رفت. بعد از فوت پدر، ملکالشعرای دربار مظفرالدینشاه شد. او شش دوره نم
قصاید
مشاهده آثار و زیرمجموعههای این بخش، بدون خروج از صفحه شاعر.
غزلیات
مشاهده آثار و زیرمجموعههای این بخش، بدون خروج از صفحه شاعر.
قطعات
مشاهده آثار و زیرمجموعههای این بخش، بدون خروج از صفحه شاعر.
مثنویات
مشاهده آثار و زیرمجموعههای این بخش، بدون خروج از صفحه شاعر.
مسمطات
مشاهده آثار و زیرمجموعههای این بخش، بدون خروج از صفحه شاعر.
ترکیبات
مشاهده آثار و زیرمجموعههای این بخش، بدون خروج از صفحه شاعر.
ترجیعات
مشاهده آثار و زیرمجموعههای این بخش، بدون خروج از صفحه شاعر.
مستزادها
مشاهده آثار و زیرمجموعههای این بخش، بدون خروج از صفحه شاعر.
چهارپارهها
مشاهده آثار و زیرمجموعههای این بخش، بدون خروج از صفحه شاعر.
رباعیات
مشاهده آثار و زیرمجموعههای این بخش، بدون خروج از صفحه شاعر.
منظومهها
مشاهده آثار و زیرمجموعههای این بخش، بدون خروج از صفحه شاعر.
اشعار محلی
مشاهده آثار و زیرمجموعههای این بخش، بدون خروج از صفحه شاعر.
تصنیفها
مشاهده آثار و زیرمجموعههای این بخش، بدون خروج از صفحه شاعر.
چهارپارهها
چهارپارهها
افکار پریشان
از بر این کرهٔ پست حقیر / زیر این قبهٔ مینای بلند
سرود کبوتر
بیایید ای کبوترهای دلخواه / سحرگاهان که این مرغ طلایی
خمسه مسترقه
سیصد و شصت و پنج و ربعی روز / مدت سال بود و هست مدام
کسری و دهقان
شاه انوشیروان به موسم دی / رفت بیرون ز شهر بهر شکار
مرغ شباهنگ
برشو ای رایت روز از در شرق / بشکف ای غنچهٔ صبح از بر کوه
بنای یادگار
در دهر بزرگ یادگاری / کردم ز برای خویش بنیاد