ابن یمین
امیر فخرالدین محمود بن امیر یمین‌الدین طُغْرایی فَریومَدی (زادۀ ۶۸۵ هجری قمری در فریومد از توابع سبزوار، درگذشتۀ ۷۶۹ هجری قمری) فیلسوف و شاعر قطعه‌سرای ایرانی است. پدرش امیر یمین‌الدین، مردی ادیب و شاعر بود که در زمان سلطان محمد خدابنده می‌زیست و در دستگاه امیران خراسان، به شغل دفتری و طُغْرانویسی اشتغال داشت و ظاهراً
مثنویات
مثنویات
شمارهٔ ١ - کارنامه
نسیم صبح جانم تازه کردی / رسیدی لطف بی اندازه کردی
شمارهٔ ٢ - غزل
فلک با ما سر یاری ندارد / بجز میل دلا زاری ندارد
شمارهٔ ٣
وز آنجا سوی اطفالم گذر کن / عزیزانرا ز حال من خبرکن
شمارهٔ ۴ - چهار پند نوشیروان
شنیدم که کسری یکی فرش داشت / بر آن فرش هر گونه پندی نگاشت
شمارهٔ ۵ - حکایت
شنیدم ز گفتار کار آگهان / بزرگان گیتی کهان و مهان
شمارهٔ ۶ - فی التوحید و المعرفه
پیش از آندم که بُوَد کون و مکان / بود آن گنج گرانمایه نهان
شمارهٔ ٧ - انوشیروان و موبدان
بنام خدائی که هستی ازوست / ز بر دستی و زیر دستی ازوست
شمارهٔ ٨ - در پند و اندرز
شرط و آداب خدمت سلطان / بر شمارم مگر رسی تو بدان
شمارهٔ ٩ - مثنوی مجلس افروز
یا الهی مرا زمن بستان / تا نباشم حجاب چهره جان
شمارهٔ ١٠ - مثنوی دیگر
طلب تا محرم اسرار کردی / بآن مطلوب یار غار کردی