آیتی بیرجندی
محمدحسین آیتی فرزند شیخ محمد باقر آیتی بیرجندی مجتهد، مورخ و شاعر بیرجندی در نیمه ماه ذی القعده سال ۱۳۱۰ قمری در روستای مهمویی از توابع بیرجند چشم به جهان گشود. وی پس از سپری نمودن دوره کودکی تا ۲۰ سالگی در محضر پدر و در مدرسه معصومیه بیرجند مقدمات علوم اسلامی را فرا گرفت و سپس برای ادامه تحصیلات حوزوی به مشهد مقدس رهس
گزیدهٔ اشعار
گزیدهٔ اشعار
شمارهٔ ۱ - بداعی تيمن، ابتدا شد در این باب بدین غزل که در تهنیت میلاد علوی و مناقب مرتضوی گفته است
بهار ساخت مکوکّب بسیط غبرا را / بیا که آتش موسی گرفت صحرا را
شمارهٔ ۲
الا ای طایر قدسی الا ای طوطی شیدا / که داری در نوا پنهان هزاران نکتهٔ زیبا
شمارهٔ ۳
ما مفلیسم و بر کرمت اعتماد ما / روزی شود کنی ز ره لطف یاد ما
شمارهٔ ۴
فصل گل است و بلبل، زاین پرده زد نوا را / در نغمه می سراید، اسرار آشنا را
شمارهٔ ۵
ندیده برده ای از جا، دل رمیدهٔ من را / چنان که حسن پیمبر دل اویس قرَن را
شمارهٔ ۶
به نیروی صف مژگان گشودی کشور دل‌ها / متی سخرت اقلیماً فبالانصاف عاملها
شمارهٔ ۷
در کفر من ای شیخ مده بیهده فتوا / در عشق نداریم ز تکفیر تو پروا
شمارهٔ ۸
چو دهقان تاک بنشاند، کند فردوس باغش را / بپاداش عمل گیتی برافروزد چراغش را
شمارهٔ ۹
آن که داده است بدو آن همه زیبایی را / کاش می داد بمن صبر و شکیبایی را
شمارهٔ ۱۰
خوش است موسم اردیبهشت و باغ صفا / علی الخصوص کند یار اگر به عهد وفا
شمارهٔ ۱۱
ای که چون شمس و قمر طلعت زیباست تو را / آیت حسن ازل روی دل آراست تو را
شمارهٔ ۱۲
ز لعل روح فزا، زنده کن دل ما را / کن آشکار زلب معجز مسیحا را