۰
إِنْ هَجَرتُ النّاسَ و اخْتَرْتُ النَّویٰ
لا تَلُومُوني فَإنَّ الْعُذرَ بان
۱
زَمَنٌ عَوَّجَ ظَهْري بَعْدَما
کُنْتُ أَمْشِي وَ قَوامی غُصْنُ بان
۲
طالَما صُلْتُ عَلَی أُسْدِ الشَّریٰ
وَ بَقِیتُ الیومَ أَخْشَی الثُّعْلُبان
۳
کَیْفَ لَهْوِي بَعدَ أَیّامِ الصِّبا؟
وَ انْقَضَی الْعُمْرُ وَ مَرَّ الْأَطْیَبان
نظرهای خوانندگان ۰
برداشت، حس یا جملهای کوتاه درباره این شعر بنویسید.
خواندن نظرها برای همه آزاد است؛ ارسال نظر برای کاربران واردشده فعال میشود.