۰
تا کی ای بخت خفتهٔ «ترکی»!
بر نخیزی زخواب قیلوله
۱
خیز از جا که این بیابان راست
غول در راه و راه بیغوله
۲
خیز و جامی بزن، زبادهٔ ناب
با پری پیکران شنگوله
۳
گه یکی را ببوس چهره چو ماه
گه یکی راببوی مرغوله
۴
گاه بشنو زمطربان عراق
لحن ترک و حجاز و زنگوله
نظرهای خوانندگان ۰
برداشت، حس یا جمله‌ای کوتاه درباره این شعر بنویسید.
خواندن نظرها برای همه آزاد است؛ ارسال نظر برای کاربران واردشده فعال میشود.