زاوه قصبه ایست ازولایت خراسان و ریاضی مذکور در زمان سلطان حسین میرزا بایقرا بعضی اوقات بقضای آن اشتغال داشت و بواسطه امری که خلاف شرع بود و از او سر زد از آن منصب عزل شد، بحکم پادشاه مذکور تاریخ وقایع زمان او را برشته نظم کشیده و آن مثنوی موازی هشت هزار بیت است. در تاریخ فتح خراسان و قتل شیبک خان این بیت گفته بود :
بود تاریخ قتل ازبک و فتح خراسانش
امیرالمؤمنین حیدر علی بن ابیطالب
و بعد از آن بفرموده ی حضرت صاحبقران مغفور تاریخ فتوحات زمان ایشان را نظم کرده اما با تمام آن توفیق نیافت . این دو بیت در تعریف کوه از آن مثنوی است :
عقابش ز جدی فلک دیده کام
پلنگش ز خون شفق خورده شام
فلک سبزه ای رسته پیرامنش
شفق دشتی از لاله در دامنش
سن او از هشتاد متجاوز بود در شهور سنه احدی و عشرین و تسعمایه فوت شد این مطلع از اوست :
فلک شسته بآب خضر اگر دامان من بودی
هنوزم دست دور از دامن جانان من بودی
نظرهای خوانندگان ۰
برداشت، حس یا جمله‌ای کوتاه درباره این شعر بنویسید.
خواندن نظرها برای همه آزاد است؛ ارسال نظر برای کاربران واردشده فعال میشود.