۳۰۸- مولانا پرتوی شیرازی

پرتو انوار کلام بلاغت فرجامش همه جا رفته و قبول سخنان مقبولش در دل ارباب وفا راه یافته، از جمله این مطلع از اوست :

گیرم که بود یار تو دگر کو دل دیگر

آتشی افکند در دل عشقم از هر آرزو

آرزو سوز است و عشق من سراسر آرزو

نه بخود ناله جرس از دل ناشاد کند