اثر ادبی

۳۲۲- خواجه صوفی اردستانی

♡
۰

خوش طبع و لوند و با وجود این معنی بغایت دردمند بود، این مطلع از اوست :

۱

چرا از پهلوی من دردمندی در بلا افتد

مرشد ماست خم باده که در روی زمین

۲

نیست پیری به از او صاف دل و گوشه نشین

ذره ها در کشش مهر بر افلاک شدند

✦
حس شما به این اثر۰ واکنش ادبی
صدای خوانندگان فلانجا

اجرای صوتی این شعر ۰

خوانش‌های تأییدشده کاربران را بشنوید یا اجرای خودتان را برای بررسی بفرستید.

♫
♫هنوز خوانشی منتشر نشده

اولین اجرای تأییدشده می‌تواند همین‌جا شنیده شود.

گفت‌وگو درباره این اثر

نظرهای خوانندگان ۰

برداشت، حس یا جمله‌ای کوتاه درباره این شعر بنویسید.

❦
در حال آوردن نظرها…