۳۳۰- بیاضی استرآبادی

مولد او استر آباد است و اکثر شعرهای او هجوهای رکیک است که آوردن آن لایق سیاق این مختصر نیست اما در آن باب داد سخن داده در اواخر عمر بکاشان رفت و در آنجا فوت شد از اشعار او هجوی که در هجو خواجه مظفر بتکچی گفته بود و لفظ رکیک نداشت این قطعه نوشته شد:

تیشه بر سر زده مرغ دل فرهاد بود

شب یلدای وعده ات را چرخ

چه شود گردم صبوح دهد

یا مرا بر امید وعده ی تو

صبر ایوب و عمر نوح دهد

یا تو را اندرین کرم کردن