۰
آن به که بجامِ باده دل شاد کنیم
وز نآمده و گذشته کم یاد کنیم
۱
وین عاریتی روانِ زندانی را
یک لحظه ز بندِ عقل آزاد کنیم
آن به که بجامِ باده دل شاد کنیم
وز نآمده و گذشته کم یاد کنیم
وین عاریتی روانِ زندانی را
یک لحظه ز بندِ عقل آزاد کنیم
خوانشهای تأییدشده کاربران را بشنوید یا اجرای خودتان را برای بررسی بفرستید.
اولین اجرای تأییدشده میتواند همینجا شنیده شود.
برای ضبط یا ارسال اجرای صوتی وارد حساب فلانجا شو.
نظرهای خوانندگان ۰
برداشت، حس یا جملهای کوتاه درباره این شعر بنویسید.
خواندن نظرها برای همه آزاد است؛ ارسال نظر برای کاربران واردشده فعال میشود.