۰
تا عَزم کوی آن بُت طَنّاز کرده‌ایم
بر خود زبان مدّعیان، باز کرده‌ایم
۱
صد نیش بیش می‌رسدم هردم از رقیب
تابزمِ عیش ونوش و طَرب ساز کرده‌ایم
۲
بالم همی به قوّت بازو چه بشکنی
آخر نه بر بساط تو پرواز کرده‌ایم؟
۳
از طعنۀ رقیب شکایت نمی‌کنیم
ما صبر و عشق را به هم اَنباز کرده‌ایم
۴
ما از جفای یار زیانی نمی‌بریم
جَعد وجود، در کفِ او باز کرده ایم
۵
انجامِ عشق چون نبود غیر نیستی
ما اوّل این معامله آغاز کرده‌ایم
۶
شکر خدا که از مَدد همّت بلند
خود را به پای دوست سرافراز کرده‌ایم
۷
معشوق بین که ناز کِشد وین بسی‌عجب
ما عاشقان زشت به او ناز کرده‌ایم
۸
یادی ز ما کنید که ما یاد رفتگان
دائم به نیکنامی و اِعزاز کرده‌ایم
۹
زین شعر آبدار که بینی بدین نَمط
خرّم روان حافظ شیراز کرده‌ایم
۱۰
دل در جفای یار، قوی دار حائری
ما مِهر در جفای وی اِحراز کرده‌ایم
نظرهای خوانندگان ۰
برداشت، حس یا جمله‌ای کوتاه درباره این شعر بنویسید.
خواندن نظرها برای همه آزاد است؛ ارسال نظر برای کاربران واردشده فعال میشود.