بخش ۲۹ - شعر بیست و هفتم

ای که از ناز به ما هیچ نگاهی نکنی

عاشقان را نظری گاه بگاهی نکنی

ای دو هفته مَه من، روز فراقت سالی است

یادی از ما تو چرا ماه به ماهی نکنی

گوشۀ چشمی اگر جانب ما باز کنی

نه زیانی بری و هیچ گناهی نکنی

ای گدای درِ او، قیمت خود را به یقین

گر بدانی، نظر از کِبر به شاهی نکنی

لذّت عیشِ خوشِ فقر اگر دریابی

حِرص مَنصب‌ نبری، خواهش جاهی نکنی

رَه به مقصود نیابی تو اگر چند گَهی

به صفا خدمت یک مُرشد راهی نکنی

یوسفا جا به سر تختِ عزیزت ندهند

جا اگر چند گهی در ته چاهی نکنی

حائری راه نیابی به وصالش تو مگر

بکِشی بارِ غم و ناله و آهی نکنی