شمارهٔ ۳۰۱

گل برگ را ز سایه سنبل نقاب کن

در زیر سایه تربیت آفتاب کن

دامن مچین، ز خانه برون آی و هر قدم

ملکی بباد برده و شهری خراب کن

واعظ، بلطف دوست چو امید رحمتست

بسیار دردسر مده و کم عذاب کن

عالیست فهم یار، هلالی، بوصف او

سیماب کشته را کفنی از نقاب کن