مناجات شمارهٔ ۲۰۰

الهی هر چه نشان می شمردم پرده بود و هر چه مایه می دانستم بهیده بود. ای کردگار نیکو کار آنچه بی ما ساختی بی ما راست دار و آنچه تو بر تاوی به ما مسپار.

از بسکه دو دیده در خیالت دارم

در هرچه نگه کنم تویی پندارم