۰
مرا فلک بمواعید میفریفت ولیک
از آن هزار یکی با رهی نکرد وفا
۱
زمانه چند گهی در هوای بوک و مگر
غرور داده بامید ثم خیر مرا
۲
چو زان غرور بجز رنج دل نشد حاصل
ملول گشت ز اصحاب منصب والا
۳
بحسب حال خود اینک بصورت تضمین
بر اهل معرفت این بیت میکنم املا
۴
مرا سخن ز مفاعیل و فاعلات بود
من از کجا سخن سر مملکت ز کجا
نظرهای خوانندگان ۰
برداشت، حس یا جمله‌ای کوتاه درباره این شعر بنویسید.
خواندن نظرها برای همه آزاد است؛ ارسال نظر برای کاربران واردشده فعال میشود.